Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Met nieuws en informatie die u niet in de gewone pers vindt.

De Alternatieve Gazet

Vanaf  5/2/2002 start de Alternatieve Gazet. U vindt er alternatief nieuws over milieu, samenleving, politiek, religie, geneeskunde, gezondheid, cultuur, holistische levenswijzen , enz.

Er wordt aandacht besteed aan alternatieve ontwikkelingen die kunnen bijdragen tot een betere maatschappij. Zo besteden we deze maand bijzonder aandacht aan alternatieve geneeswijzen die met succes kanker behandelen. Iets wat u nooit, of vrijwel nooit in de krant of op het tv journaal hoort.

De Alternatieve Gazet wil ook een forum zijn voor iedereen die op alternatief vlak aktief is of interesse heeft. Als u een artikel wilt plaatsen, informatie heeft die voor anderen interessant is, kunt u die opsturen naar ons e-mail adres: dealternatievegazet@hotmail.com . Dit wordt dan, na evaluatie door onze redactie, eventueel gepubliceerd. Gelieve steeds uw naam en ook de bron of bronnen te vermelden.

Mazelvaccin veroorzaakt mogelijk autisme.

In Groot Britanië en Ierland is er op dat ogenblik sprake van een mazel epidemie. Maar dit is niet het enige probleem waarmee de Britten en de Ieren geconfronteerd worden. Volgens sommige artsen, ouders en onderzoekers leid een veelgebruikt  mazel-vaccin  op korte termijn  mogelijk tot autisme bij sommige  van de ingeënte kinderen. Het Brits ministerie van gezondheid beweert dat er helemaal niets bewezen is en er dus niets aan de hand is.Het zal wel inbeelding zijn van de ouders , zoals  de Coca Colavergiftigingen volgens de Belgische regering een  paar jaar geleden ook inbeelding en massahysterie waren van de betrokken ouders en kinderen. Mogelijk zal de Britse minister  van volksgezondheid een onderzoek bevelen.

De vraag is door wie: de farmaceutische industrie zelf misschien, of  de ‘wetenschappers’ die bij de ontwikkeling  van het ‘medicijn’ zelf betrokken waren?

Dolly of  het falen van de kloon technologie

Vijf jaar geleden werd Dolly, het gekloonde schaap met veel trompetgeschal aan de wereld voorgesteld. De kloon-wetenschap-industrie deed alsof weldra ook het klonen van mensen binnen  het  -comercialiseerbaar- handbereik lag.

De realiteit ligt echter anders: het arme schaap Dolly vertoont nu reeds een aantal ouderdomsverschijnselen waaronder artritis, iets wat zeer zelden voorkomt bij schapen.

Voorts blijft het klonen zelf één geklungel: slechts enkele pogingen op de honderd slagen: dwz op honderd pogingen om een  schaap te klonen  sterven  er minstens 90 foetussen af. De meeste andere lammeren (of andere dieren) sterven kort na de geboorte. Vele gekloonde dieren hebben van bij de geboorte reeds kwalen. Bovendien blijkt dat de 2^e  of 3^e  generatie van de gekloonde dieren onvruchtbaar is.

Dit alles leidt tot een nog steeds toenemende discussie… ook onder de voorstanders van het klonen.De meesten  onder hen zijn om bovenstaande redenen radicaal tegen het klonen van mensen en noemen  de plannen van  hun collega wetenschappers om mensen te gaan klonen zondermeer misdadig.

Dat vele mensen (mannen en vrouwen) onvruchtbaar zijn in het Westen is een  spijtige zaak natuurlijk maar het klonen van kinderen zou (zal?) de toekomstige ouders nog veel lijden bij bezorgen. En wat met de tientallen foetussen die eerst opgeofferd worden voordat er één ‘geslaagd’ kind wordt geboren? Deze vraag wordt in de medische wetenschap/industrie al lang niet meer gesteld.

Waarom trouwens is er zoveel onvruchtbaarheid in het Westen? Vanzelfsprekend  houdt dit verband met de levenswijze, de voeding, gebruik van hormonen, medicijnen, enz. Ook hiervoor zijn de meeste onderzoekers blind.

Amerikaans leger  kruist geiten met spinnen

Het Amerikaans leger is bezig met  het kruisen van  geiten en koeien met …spinnen. Door genetische manipulatie plant men een gen  uit spinnen in de koe of de geit. Daardoor zou de geit  in plaats van melk  spinrag produceren. Spinrag is  (verhoudinsgewijs)  een van de sterkste stoffen ter wereld.  De bedoeling is om  met deze ‘melk-rag’ een flinterdunne draad te maken die gebruikt zou worden om  uiterst  dunne, doch ijzersterke kogelwerende vesten te maken voor het Amerikaans leger.

Zo zien we weer eens dat de gen-technologie tot nut van iedereen wordt aangewend…..

Acupunctuur  reeds  5000 jaar … in  Europa.

De  ‘ijs-man’  die enkele jaren geleden  gevonden werd in een gletsjer  in Oostenrijk – sommigen zeggen Italië – zorgde toen voor heel wat opschudding. Er was niet alleen het geruzie tussen Oostenrijk en Italië over  van wie de ijs-man nu  eigenlijk was, zijn nationaliteit dus. Eerst dacht men overigens dat men te maken had met een vrij recent overleden slachtoffer van een ongeluk  of zelfs moord wegens de goede staat waarin het lijk werd teruggevonden. Deze  mogelijkheid werd al vlug  terzijde geschoven  toen men  vaststelde dat de persoon  zo’n 5000 jaar oud was.

Men ontdekte na een poos nog een opmerkelijk   gegeven: de man had op zijn lichaam een aantal punten getatoeëerd.  Deze bleken , volgens acupuncturisten, exact die punten die nodig waren om de  artrose, waaraan   deze  Europese  voorouder leed  !

De kennis van acupunctuur bestaat dus niet alleen al zolang in China , India  en andere Aziatische  landen, maar  werd   toen ook reeds toegepast in Europa.  

Kort Nieuws

Nieuw boek over de behandeling van kanker

Onlangs verschenen: ‘ Down Down Cancer’  van  Kailash C. Saigal.  Dit boek gaat er van uit dat kanker best te genezen/te voorkomen is door de basisvoorwaarden voor de ontwikkeling van kanker te behandelen met kruiden en aangepaste voeding. Het boek is te bestellen bij:Motilal Banarsi  Das, New Delhi, India. http://www.mlbd.com 

Hopi Oorkaarsen

SAI, een vereniging die zich bezig houdt met de studie van indiaanse culturen in Noord en Zuid Amerika organiseert een lezing over de geschiedenis, afkomst en gebruik van  Hopi oorkaarsen.

Op vrijdag 22 feb 2002. meer info: saivzw@yahoo.com   of tel: 03 239 46 09

Nieuwe UFO golf boven België?

Na de UFO golf van 1989 boven België, met de bekende driehoek, die toen wel de pers haalde, wordt er nu opnieuw medling gemaakt van deze driehoeken boven België (december 2001). Hebt u zelf een UFO waarneming gedaan, meld het ons.

Krishnamurti video online

Krishnamurti over persoonlijke vrijheid en de geestelijke transformatie van het individu. Bekijk het fragment hier .

Astrologie aan de universiteit.

Aan de universiteit van Lucknow, hoofdstad van de staat Uttar Pradesh, Noord-India, wordt binnenkort de Indische astrologie als richting onderwezen;

100% biologische katoen.

T-shirts maken deel uit van ons dagelijks leven. Ze zijn echter minder onschuldig dan ze lijken. Of dacht u dat katoen altijd even natuurlijk is als het wordt voorgesteld? Deze tak van de textielindustrie is juist heel vervuilend. De bodems raken uitgeput door de intensieve monocultuur, 'doping' met kunstmest is dan ook niet uit de lucht. Op insecticiden wordt zeker niet bespaard; schadelijke insecten moeten en zullen bestreden worden. En wat zou beter kunnen zijn dan een ontbladeringsmiddel om het mechanisch oogsten van katoen gemakkelijker te maken?  Voor meer klik hier .

Ontmoeting Greenpeace-mengvoedersector

Brussel, 18 januari 2002: Greenpeace en de belangrijkste bedrijven uit de mengvoedersector hebben deze voormiddag overleg gepleegd op de zetel van de beroepsvereniging van de mengvoederfabrikanten (Bemefa) te Brussel. Greenpeace heeft er haar vraag naar een GGO-vrije voedselketen herhaald. Meer bepaald eist Greenpeace van de mengvoederbedrijven dat zij niet langer GGO-grondstoffen in het dierenvoeder mengen. Voor meer klik hier.

Manifestatie GAIA tegen dierenmishandeling

 Op 17 februari 2002 om 14 uur  betoogde GAIA bij het Justitiepalies Brussel , Poelaertplein. Voor meer nieuws klik hier.

V-DAY

EVA (Ethisch Vegetarisch Alternatief) brengt verslag uit van de eerste  V- DAY, de Dag van het Vegetarisme. Klik hier voor meer.

Genetische Manipulatie

De Natuurwetpartij geeft interessante en begrijpelijke informatie over alle aspecten en risico's rond genetisch gemanipuleerde voeding. Klik hier voor meer.

Vernietigde Boeddhabeelden in Afghanistan worden heropgebouwd.

Nadat ze door de fanatieke Talibanstrijders werden opgeblazen, zijn er nu een reeks initiatieven genomen om de eeuwenoude Boeddhabeelden van Afghanistan herop te bouwen. Een van de initiatieven vindt u op www.newsevenwonders.com . Zo zal het religieus fanatisme hier niet het laatste woord hebben.

Monsanto:  Wereld  heeft meer voedsel nodig.

De  multinationale  chemieproducent en  één van de belangrijkste  promotoren van genetisch  gemanipuleerde zaden Monsanto beweert: om het  huidige en toekomstige voedseltekort  in de wereld op te lossen moet de wereldvoedselproductie met  een derde stijgen.Zoniet  stevent de wereld  -volgens hen- af op een niet te overzien  mondiaal voedselprobleem.

Vanzelfsprekend zal Monsanto dan wel de genetisch gemanipuleerde  zaden en  (niet onbelangrijk) tevens de daarbij behorende pesticiden en insekticiden   leveren aan een vette prijs, zodanig dat ze tweemaal winst maken.Want dat is natuurlijk de bekommernis van deze giganten, en niet het wereldvoedselprobleem. Overigens is er geen  mondiaal geen voedseltekort. Er is genoeg voedsel, alleen is het slecht verdeeld. Daar zijn verschillende oorzaken voor: onrechtvaardige verdeling van de rijkdommen, oorlogen, enz

Britse onderzoekers: genetisch gemanipuleerd voedsel niet veilig!

Voor de BBC verklaarden Britse onderzoekers dat het eten van genetisch gemanipuleerde voeding niet veilig is omdat er veel te weinig onderzoek naar gedaan is. Het is volgens hen niet voldoende om een bepaald product (plant) te onderzoeken op de aanwezigheid van de nodige voedingsstoffen om  -als die bepaalde voedingsstoffen inderdaad aanwezig zijn - ze vervolgens veilig te verklaren.Volgens hen is er lange termijn onderzoek nodig om de reële effekten vast te stellen.

Canada:  Ontstaan nieuwe plantenziekten

In Canada heeft men vastgesteld dat genetisch gemanipuleerde planten zich gekruist hebben met natuurlijk planten uit hun omgeving. Eveneens  blijkt dat er bij deze 'nieuwe' planten  ook nieuwe ziekten zijn opgetreden.

Mbeki  heeft andere kijk op AIDS

President Mbeki van Zuid Afrika wees  in een toespraak van 8  februari 2002 op het belang van een intelligente aanpak van het Aids probleem. Hij benadrukte o.m. de noodzaak om het Aids probleem te situeren binnen een bredere sociale en medische context. Hij legde het verband tussen gebrekkige voeding en een ongezonde levenswijze en de lage natuurlijke weerstand bij aidslijders. Eerder heeft Mbeki reeds gewezen op de gevaren van de klassieke Aidsbehandeling met agressieve medicijnen. Wat hem een reeks aanvallen van de multinationale farmaceutische industrie  en van grote delen van de internationale pers opleverde.

Aan de andere kan zijn er steeds meer wetenschappers die inderdaad aantonen dat het aidsvirus zelf niet het kwaad aanricht, maar het gebrek aan natuurlijke immuniteit  door eenzijdige, energie ('chi') arme voeding, drug- en medicijjngebruik, stralen, een ongezond milieu, enz.

Diepzeevisserij schaadt ecosysteem

Wetenschappers in Boston  (USA) melden dat de diepzeevisserij het zee- ecosysteemp zeer ernstig schaadt. Deze manier van vissen maakt gebruik van een militaire sonartechniek genaamd " High Power Sonar" (HPS) en stelt vissers in staat op grote diepte en massaal te vissen. Het blijkt nu, na onderzoek, dat het diepzee-ecosysteem ter hoogte van Nieuw Zeeland de laatste tien jaar enorm heeft geleden en het visbestand zeer drastisch (tot 90 %) gedaald is. Dezelfde wetenschappers pleiten nu voor een totale bevriezing van deze vistechnieken.

Leeuwin adopteert voor de tweede maal !

Nadat ze een aantal weken geleden een antilope jong adopteerde, dat na twee weken door een mannetjesleeuw werd gedood heeft de afrikaanse  leeuwin nu een onyx (antilopesoort) jong geadopteerd.Alle theorieën van alle specialisten worden hiermee zondermeer op hun kop gezet!! Ondertussen gaat de alwetende 'wetenschap' verder met de discussie of dieren eigenlijk wel  gevoelens kunnen hebben.

De ACMOS methode.

De 'Acmos' methode is een  diagnosesysteem dat de verstoringen in  de lichaamsenergie en de aardenergie (aardstralen) opspoort. Het kan gebruikt worden bij wichelroedelopen , Feng Shui , en Vastu (het Indiase Feng Shuisysteem).Een workshop  en opleiding in dit systeem wordt in februari 2002 gegeven in Indore, Indië. Meer informatie: e-mail naar : ivvrf@sancharnet.com

Nieuwe sporen van Atlantis?

Eind 2001 werd voor de westelijke kust van  Cuba onder water  een reeks van  bouwwerken aangetroofen door een ploeg van professionele schattenjagers. De bouwwerken omvatten ondermeer: piramideachtige  structuren, gebouwen en een lange aangelegde weg. Verschillende van deze door mensenhanden gemaakte bouwwerken zijn  deels door gestolde lava overdekt.De ouderdom van deze 'stad' wordt door dezelfde onderzoekers op minstens 6000 (!) jaar geschat. Dit is heel wat meer dan  de  ouderdom van de bekendste Midden- en Zuidamerikaanse oude culturen. Een nieuwe uitdaging voor wetenschappers met een open geest.

Overigens werd vorig jaar ook voor de kust van India een andere onderwater- 'stad' ontdekt. De ouderdom van deze 'stad' wordt op 10000 jaar geschat. Dit is ongeveer de periode waarin  volgens vele Atlantis- specialisten de grote Atlantis ramp(en) zich voordeden.

Vraag: Wat gaat de klassieke wetenschap doen met deze twee spectaculaire ontdekkingen??

UFO waarneming in Oost Vlaanderen

Stekene, Oost Vlaanderen, Donderdag  14 .02.02.  Toen  E.S. rond middernacht   haar hond in de tuin uitliet merkte zij plots een blauwachtig licht op in de lucht. Dit kwam gestaag  dichterbij en bleef toen op een afstand van enkele tientallen meters boven de tuin hangen. Het 'licht' had de vorm van een peer en was helblauw met in het midden een wit licht. Op een bepaald moment  verlicht deze ufo de omgeving zodanig dat het leek alsof het overdag was. Na enkele minuten maakte de ufo enkele schommelbewegingen en schoot daarna vliegensvlug weg.

Homeopathie wordt bedreigd in Nederland

Het Nederlandse Ministerie van Volksgezondheid (?) heeft de aanval ingezet tegen de homeopathie. Vele homeopatiche middelen die al tientallen jaren hun nut hebben bewezen  moeten opnieuw worden goedgekeurd. Zo besliste minister Borst. Voor grote bedrijven als  VSM en Biohorma (Vogel) is dat geen probleem, maar voor de kleine bedrijven  is er een onoverkomelijk obstakel: de goedkeuring van één product kost  4500 Euros ! Zo zullen verschillende producten en zelfs kleine bedrijfjes gewoon verdwijnen.

Minister  Borst negeert hiermee totaal een opiniepeiling  waarin  63 % van de Nederlanders  zich uitspreken voor Homeopathie.  Is de minister gewoon dom en arrogant of zit ze ook 'in de zak' van de farmaceutische industrie?

Deze maatregel zal echter het gebruikt van homeopathische medicijnen en andere 'alternatieve' middelen niet stoppen:Mensen zijn wel zo creatief en vindingrijk dat ze wel een oplossing vinden voor dit probleem. Het gebruik van alternatieve medicijnen en technieken  is bovendien al zodanig ingeburgerd dat  dit niet meer tegen te houden is.

School voor Homeopathie

De Nederlandse  School voor  Homeopathie geeft diverse opleidingen in Homeopathie. Meer informatie:  www.schoolvoorhomeopathie.nl

Gevaren van Klassieke Kankerbehandelingen

De methoden van behandeling van kanker die vandaag het meest worden toegepast, richten zich op behandeling van het symptoom, een gedachtengang die overheersend is in de westerse geneeskunde. De officiële kanker-therapie bestaat in hoofdzaak uit drie wijzen van behandeling : opereren, de oudste van de drie en in het algemeen zelfs vandaag nog in de eerste plaats op een patient toegepast; wegbranden door bestraling en het toedienen van medicijnen, de chemotherapie (zwaar giftige chemische verbindingen).
Alle drie methoden zijn kostbaar en aangezien de technologie die hierbij te pas komt zeer ingewikkeld is en de symptomen en niet de patient behandeld worden, vereisen zij een onafgebroken investering van geld voor rekening van diegene die de declaraties moet betalen.
In mijn vorige artikel in Bres 71 heb ik er al op gewezen dat de medische industrie in de geïndustrialiseerde westerse landen een veilige groei-industrie is voor de belegger. Elk jaar neemt haar aandeel in de economie van het land toe. De V.S. zijn nogal typerend voor de westerse naties en daar wordt aan behandeling van kanker ongeveer een zevende van alle medische kosten uitgegeven, d.w.z. twintig miljard dollar per jaar. De farmaceutische industrie, artsen, particuliere kankerfondsen en anderen wier broodwinning van de ziekte afhankelijk is, zijn het erover eens geworden om de drie bovengenoemde behandelingswijzen te betitelen als een "bewezen geneeswijze voor kanker", wat lichtelijk een eufemisme is. Deze geneeswijzen vormen eigenlijk een tamelijk grote microkosmos in het hele systeem van de westerse geneeskunde, en een verbijsterend symbool voor het totaal van het westerse leven: kostbaar, waardeloos, frustrerend en schadelijk.

Therapieën bestaan uit het gieten van geneesmiddelen waar men niets van af weet in een patient van wie men nog minder afweet.
Voltaire

Toch is het schokkendste van alles het falen van de drie officiële therapieën om de gesel van kanker tot staan te brengen. Ieder jaar, zolang als statistieken worden bijgehouden, is hetaantal overledenen aan kanker steeds toegenomen. In september 1976 vond in Washington D.C. een bijeenkomst plaats van mensen die bezwaar hadden tegen deze therapieën en stelden dat de drie behandelingen eigenlijk neerkwamen op wettelijk toegestane moord in zoverre de patienten de neiging hebben sneller dood te gaan dan wanneer zij niet behandeld worden. Een groot deel van mijn onderzoek heeft de juistheid van deze conclusie bevestigd. Men mag zich wel afvragen hoe het mogelijk is dat een algemeen geachte, zeer sterk gefundeerde gezondheidszorg zich met zoveel bedrog omringt. De ingewikkelde antwoorden liggen begraven in een netwerk van economisch en professioneel eigenbelang, waar politici, bankiers, artsen bij betrokken zijn, alsmede geneesmiddelenfabrieken, liefdadigheidsinstellingen, professionele organisaties, nieuwsmedia en een onnozel, angstig, ziekelijk kanker-vrezend publiek dat er al aan gewend is tien procent van zijn inkomen uit te geven voor geneesmiddelen en medisch dienstbetoon.
Alvorens nader in te gaan op de kostbare orthodoxe behandeling van kanker is het nuttig de overwegingen te vermelden van de bekende schrijver NICOLAS VON HOFFMAN, die in de Washington Post van 2 februari 1977 werden gepubliceerd : "Ilet hele doel van alle gezondheidsprogramma's is de professionele dienstverleners te helpen en niet hun clienten". Von Hoffman citeert een studie van JOHN Mc KNIGHT, hoogleraar in Communication Studies and Urban Affairs at Northwestern University te Chicago die zijn bevindingen te berde bracht op het Eerste Jaarlijkse Symposium over Bio-ethiek in Montreal in oktober 1976.
McKnight : "De zieke client is minder een persoon die hulp nodig heeft dan iemand die men nodig heeft... In zakelijk termen : de patient is minder de gebruiker dan de grondstof voor het dienstverlenend systeem. In economische termen : de patient wordt zowel de output als de input. Zijn essentiële taak is tegemoet te komen aan de behoefte van de dienstverleners, het dienstverlenend systeem en de nationale economie" Von Hofman vat het dilemma als volgt samen : "De vraag is of wij steeds zieker worden door meer medicijnen". Dit artikel zal aantonen dat wat kankerbehandeling betreft het antwoord ja is.
Objectieve analyses van kankerbehandeling (en van alle symptomatische medische behandelingen) zijn heel moeilijk te verkrijgen. Het is verrassend dat er zo weinig studies over de resultaten van de drie kankertherapieën op tafel zijn gelegd. Het is echter nog sterker. Het verkrijgen van nauwkeurige statistieken over enige therapie is onmogelijk omdat heel vaak, in een uiterste poging, de drie therapieën - mes, bestraling en medicijnen - gecombineerd worden. Ondanks deze moeilijkheden heeft men toch getracht heel voorzichtig cijfermateriaal te verkrijgen inzake de algemene resultaten van orthodoxe kankerbehandelingen. Na die drie principieel verschillende therapieën ieder afzonderlijk beschouwd te hebben zullen we trachten een overzicht van het totaal te verkrijgen.
Zoals met veel dingen het geval is in de moderne geïndustrialiseerde wereld, wordt kanker benaderd volgens standaardmethoden en de bestrijding beperkt tot kostbare, ingrijpende, technologische, chemische therapieën. Een voorloper hierbij zijn de V.S. die zich op het ogenblik in het zevende jaar bevinden van een door de regering gesteunde vele miljarden dollar vergende "totale oorlog tegen kanker". Het staat nu absoluut vast dat deze oorlog niet gewonnen is. En het staat evenzeer vast dat enorme winsten gemaakt zijn door diegenen die het materiaal leveren voor de oorlogsinspanning.
Met de medewerking van het hele medische establishment heeft de American Cancer Society, de grootste en rijkste particuliere liefdadigheidsinstelling in de wereld, het punt waar het om gaat aan het publiek duidelijk gemaakt
"Het probleem is om kanker op te sporen voordat de ziekte zich verspreid heeft, zodat het gezwel kan worden verwijderd door operatie of vernietigd door bestraling of chemotherapie".
Zoals wij zullen zien is deze bewering een leugenachtig, gevaarlijk stuk propaganda. Heel vaak verspreiden kankercellen wanneer zij met rust gelaten worden zich niet verder ; integendeel, zij blijven plaatselijk, groeien heel langzaam en zijn niet dodelijk. Sterker nog, operatie, bestraling en chemotherapie en vooral deze laatste twee, zijn op zichzelf dodelijk en hebben onafgebroken gefaald om een echt belangrijk kankergezwel "weg te nemen" of te "vernietigen".
De namen die wij aan dingen geven hebben een heleboel te maken met de manier waarop wij die dingen zien... zo schijnen artsen bijvoorbeeld een voorkeur te hebben voor zelfstandige naamwoorden waarmee zij ziekten aanduiden - epilepsie, roodvonk, hersentumoren - en omdat deze toestanden met zelfstandige naamwoorden worden aangeduid, worden zij voor ons dingen... Wanneer men bijv. een van deze zelfstandige naamwoorden - roodvonk - verandert in een werkwoord - roodvonken - word je er je ineens van bewust dat een ziekte eigenlijk een proces is.

OPEREREN

In 1866 publiceerde JOHN PATTISON in Londen een boek waarin hij de nadelen beschreef van opereren en die vandaag nog gelden: "hetverwijderen van een uiterlijk gezwel zoals bij het afsnijden van een knoest van een boom schijnt soms de activiteit van de diathese (de aangeboren vatbaarheid voor de ziekte) te vergroten en de fatale groei nieuwe energie te geven... Het totale verwijderen van alle aangetaste stukken weefsel is vaak onmogelijk... Wanneer kwaadaardige gezwellen met het mes worden verwijderd, is een terugkeer maar al te waarschijnlijk".
In 1961 begon men in de V.S. met een zeer uitgebreide proefneming die men de National Surgical Adjuvant Breast Project noemde. De bedoeling van deze proef was uit te vinden wat de overlevingskansen waren van vrouwelijke patienten die aan borstkanker geopereerd waren. Men onderscheidt daarbij twee soorten ingrepen, de zg. mastectomie waarbij de gehele borst, de lymfevaten tot aan de oksels en in sommige gevallen ook nog de ribben en naburig weefsel wordt verwijderd en de lumpectomie, waarbij alleen de plaatselijke tumor wordt weggesneden. De proef duurde zeven jaar en de conclusie die gepubliceerd werd in het medisch tijdschrift Surgery Gynecology and 0bstetrics in december 1970 luidde dat er geen aanmerkelijk verschil was in het percentage overlevenden tussen patienten die slechts plaatselijk waren geopereerd en diegenen die een veel radicaler ingreep hadden ondergaan.
HARDIN B. JONES, hoogleraar in de medische fysica en fysiologie aan de universiteit van Californië vermeldt in Demographic Considerations of the Cancer Problem in 1956 dat in het algemeen er geen significant verschil bestaat in de overlevingspercentages van kankerpatienten die wel en die niet geopereerd zijn.
In 1969 deelde dr. Jones op de American Cancer Society's Science Writers Conference mede "dat met betrekking tot chirurgische ingrepen geen verband is gevonden tussen de intensiteit van de operatie en de duur van overleven bij waargenomen kwaadaardige gezwellen".
Sterker nog : "De gebleken overlevingsverwachtingen van niet-behandelde gevallen van kanker... schijnen groter te zijn dan die van de behandelde gevallen".
Operaties hebben hun nut bij medische behandelingen en bij kankerbehandelingen. Het kan een levensreddende ingreep zijn in bepaalde uitzonderlijke gevallen (bijv. wanneer blokkering van de darmfunctie verwijderd moet worden teneinde te voorkomen dat de patient sterft tengevolge van secundaire complicaties). Toch wordt bij de moderne orthodoxe kankerbehandeling het gebruikelijk geacht te opereren als zijnde dit de automatisch verbonden voorwaarde voor behandeling. Bij operaties van plaatselijke gezwellen is de ingreep nuttig in zoverre het gezwel niet kwaadaardig is.
Vaak wordt de diagnose gesteld door middel van biopsie, een operationele techniek waarbij een deel van het verdachte kankerweefsel verwijderd wordt door instrumenten of tangen teneinde een stukje weefsel onder de microscoop te kunnen onderzoeken. Niettemin wordt in vele kringen gesteld dat operaties in het algemeen en zelfs een eenvoudige biopsie voor het kankerachtige gezwel de neiging doen ontstaan om zich te verspreiden en uit te dijen terwijl zonder deze ingreep het gezwel waarschijnlijk plaatselijk was gebleven. Dr LUCIUS DUNCAN BULKLEY schreef al in 1921 : "Een biopsie in kankergevallen is altijd een uiterst aanvechtbare zaak, aangezien de ziekte de neiging heeft zich daardoor te verspreiden... Mijn lange ervaring heeft mij geleerd dat hoe meer biopsieën worden toegepast des te meer autopsieën (lijkschouwingen) er zijn".

Enige tientallen jaren later schreef dr GEORGE CRILE Jr (in 1955) dat de groei van kankergezwellen niet aan regels beantwoordt. Bepaalde typen tumoren, in het bijzonder die van de schildklier en van de prostaat, kunnen klein en onschadelijk blijven gedurende een groot aantal jaren, zelfs het gehele leven. Vandaag echter bestaat de neiging van de specialisten om onmiddellijk alle gezwellen, groot of klein, kwaadaardig of niet te opereren.
In de laatste tijd hebben de steeds verder voortschrijdende technologie en systemen waarmee het leven verlengd kan worden het toepassen van zeer radicale ingrepen in grote mate aangemoedigd. Niet alleen worden lokale gezwellen verwijderd maar ook gehele organen, ledematen en grote delen van het lichaam. Dr GEORGE T. PACK van de Cornell universiteit in New York maakt het standpunt van de chirurg duidelijk door met veel aplomb in de Encyclopedia Brittanica van 1960 te schrijven dat het "toepassen van chirurgische ingrepen beperkt wordt door de graad van onmisbaarheid van het orgaan dat moet worden opgeofferd bij de operationele ingreep". Echter geeft hij toe dat "de extreem radicale aard van de operationele behandeling van kanker de tegenpool is van de conservatieve chirurgische behandeling van gevallen van ontstekingen..."

In zijn artikel in de Brittanica somt dr Pack in detail op hoe de chirurgie wordt toegepast bij de moderne kankerbehandeling. Bij holle organen zoals de slokdarm, de dikke darm en de maag worden bepaalde delen weggesneden waarbij daarmee in verbinding staande organen gebruikt worden om de functie van de verwijderde delen te herstellen. Daar waar twee organen aanwezig zijn -ogen, testikels, longen, nieren- en een ervan een kankergezwel ontwikkelt, wordt dit meestal in zijn geheel verwijderd op grond van de theorie dat het andere orgaan de last van beide kan dragen. Inwendige organen zoals het strottenhoofd, de slokdarm, de maag, de dikke darm, de endeldarm, de alvleesklier en de blaas worden soms geheel verwijderd, waarbij de patient "in leven kan blijven, geholpen door een groot aantal uiteenlopende maatregelen".
Kankergezwellen, die zich verspreiden naar de lymfeklieren van de oksels of de lies worden meestal behandeld door een volledige amputatie van het onderliggende weefsel en aangrenzende lichaamsgedeelten. Kwaadaardige carcinomen in de botten of in zacht weefsel zoals spierweefsel die nogal eens worden aangetroffen in de ledematen, worden in een groot aantal gevallen behandeld door amputatie van de arm of van het been "inclusief de schouder of het heupgewricht".
MAURICE NATENBERG schrijft onder het pseudoniem Nat Morris in de Cancer Blackout (Regent House, Los Angeles, 1976) : "Opereren is de ideale behandeling van kanker - van het standpunt van de operateur bezien. Hij werkt snel en hij eist hoge honoraria voor zijn werk. De patient die de eerste operatie overleeft, heeft misschien een tweede nodig, en dan een derde naarmate het gezwel terugkeert in verschillende delen van het lichaam. Bij iedere operatie moeten de kosten op tafel worden gelegd voor ziekenhuisbehandeling, meer röntgenfoto's, laboratoriumproeven, operatiezaal en narcotische behandeling, bloedtransfusies en verdere verpleging. Daarom zijn de bestaande belangen in operationele behandelingen zeer groot".
De engelse arts F.W. FORBES ROSS schreef al in 1912 : "Al mag dan een chirurg zijn hele leven doorbrengen met het snijden in zijn buurman met verbazingwekkende handigheid,... en met ongeëvenaard succes als een wegsnijder van kankergezwellen die uitgesneden kunnen worden, toch zal hij aan het eind van zijn leven, hoewel hij een reputatie heeft opgebouwd van een goed chirurg, niets hebben achtergelaten dat de mensheid ook maar een jota verder brengt tot de werkelijke oplossing van het probleem - de oorzaak en daardoor het geneesmiddel van kanker".

DE BEHANDELING DOOR BESTRALING

De toevallige ontdekking van röntgenstralen door WILHELM CONRAD RÖNTGEN in 1895 heeft de kanker-behandeling zijn tweede meest gebruikte therapie verschaft die men de bestralingstherapie noemt en ook wel radiotherapie en tevens de medische wetenschap met een uiterst belangrijk instrument verrijkt om een diagnose te stellen (radiologie).
X-stralen werden niet gedefinieerd als afzonderlijke deeltjes tot vijf jaar na hun ontdekking door Röntgen. Tot vrij laat in de twintigste eeuw wist men heel weinig van hun eigenschappen. Dit gebrek aan kennis was echter geen beletsel voor hun gebruik bij de diagnose en behandeling van kanker.
Wanneer zij door levend weefsel worden geabsorbeerd doen X-stralen electronen verplaatsen waarbij elektrische ontladingen optreden - een proces dat wij ionisatie noemen. Deze ionisatie komt tussenbeide in het metabolisme van cellen en veroorzaakt wonden, slecht functioneren of zelfs de dood van de cel. In 1896 werden de eerste, patienten die aan borst- en maagkanker leden bestraald ; zij overleefden de bestraling niet. In 1912 schreef dr F. W. Forbes Ross : "De eerste proef met X-stralen als behandeling van kanker was de duisterste van alle sprongen in het duister".
Een jaar na de publicatie van Forbes Ross' boek werd met zekerheid aangetoond dat X-stralen tumoren veroorzaakten. Voor de eerste wereldoorlog begonnen medici die zonder voorzorgen met X-stralen hadden gewerkt, vingers en handen te verliezen tengevolge van de geheimzinnige straling. In 1920 stierven zij aan kankergezwellen door bestralingen veroorzaakt. De toepassing van X-stralen en de bestralingstherapie levert klassieke voorbeelden van lichamelijke beschadiging, bij een medicus, veroorzaakt door diagnose of behandeling. Het feit dat bestraling kanker veroorzaakt is aangetoond in zeer veel geschriften. Het vóórkomen van leukemie bij slachtoffers van de Hiroshima en Nagasaki atoombommen bleek in rechtstreekse relatie te staan tot hun afstand van het centrum van de explosie. Leukemie komt vaker voor bij radiologen dan andere artsen. In de jaren dertig en veertig werden duizenden kinderen behandeld met bestraling teneinde te grote amandelen te doen krimpen. Jaren later had een kwart van deze kinderen (van de 1200 in 1975 opgespoord) kanker gekregen aan de schildklier en een van de drie tumoren was kwaadaardig.

Niettemin schrijft dr LUTHER BRADLEY van het vermaarde Hahnemann Medical College in Philadelphia : "In 1976 wordt 50 procent van alle patienten in de V.S. waarbij men kanker constateert, door bestraling behandeld". Bovendien zijn röntgenstralen belangrijk geworden bij de diagnose van de helft van alle kankergezwellen, vooral die welke niet waarneembaar zijn voor het oog of door betasting. Radiologie is een standaard diagnostisch instrument geworden voor vele andere ziekten en kwalen waarbij artsen en tandartsen zeer vaak röntgen-apparaten bij hun behandelingen gebruiken. Röntgenbestraling wordt ook verlangd voordat men tot een algemeen ziekenhuis wordt toegelaten.
Op 14 april 1975 bericht het tijdschrift Newsweek dat "wetenschapsmensen vastgesteld hebben dat 40 eenheden gewoonlijk de uiterste veiligheidsgrens is bij totale blootstelling van het lichaam aan niet-therapeutische bestraling tijdens een mensenleven". (Deze nieuwe schatting van 40 eenheden is daarmee verminderd tot 4 procent van het cumulatieve totaal dat door "experts" in 1960 schadelijk werd geacht). Maar uit een onlangs gepubliceerde studie in de staat Pennsylvania blijkt dat de hoeveelheden bestraling in de overheidsziekenhuizen varieerden van 0,25 eenheden tot 47 eenheden per onderzoek. De dosering hangt meestal af van de bekwaamheid van de radioloog en de volmaaktheid van de apparatuur. Voor een patient is het vaak moeilijk om uit te vinden welke hoeveelheid bestraling met X-stralen hij bij een diagnose krijgt toegediend. Bij een onlangs gehouden onderzoek in een aantal grote ziekenhuizen in Washington was door de bestralingstechnicus aan patienten meegedeeld dat deze zelf niet de nauwkeurige dosis wist van de bestraling die werd toegepast, maar dat die in elk geval "erg klein" was.
Het getal van 40 eenheden als de "uiterste veiligheidsgrens" bij bestralingen voor diagnose wordt gewoonlijk door duizenden eenheden overtroffen wanneer kankerpatienten onderworpen worden aan intensieve bestraling op speciale delen van het lichaam.
Het leerboek voor operatie-verpleegsters bevestigt "dat het aantal gevallen van kanker van de huid, de beenderen en longen twintig jaar na bestraling steeds meer toeneemt".
Wij kunnen aannemen dat deze verschijnselen nog veel meer zullen toenemen. Pas laat in de jaren vijftig werd een techniek ontwikkeld waarbij diep doordringende bestraling (van meer dan twee miljoen volt) toepasbaar werd, en de eerder toegepaste doseringen daarbij vergeleken miniem waren.

Het doel van bestralingstherapie is hetzelfde als dat van de chirurg: de tumor verwijderen door deze weg te branden in plaats van weg te snijden. Vaak wordt bestraling toegepast in samenhang met chirurgische ingrepen en soms in plaats daarvan (wanneer bepaalde organen inoperabel zijn).
In de Encyclopedia Brittanica legt Pack het volgende uit : "Het doel van de bestralingstherapeut is het toebrengen van grote schade aan kankercellen met zo min mogelijk schade voor aangrenzend normaal weefsel in de hoop de weegschaal te doen doorslaan zodat de normale afweer van het lichaam de overhand krijgt".
Pack erkent echter dat "wanneer een te grote dosis wordt toegediend de groei van het gezwel eerder toeneemt dan afneemt omdat de remmende werking van het gezonde omringende weefsel verloren is gegaan."
Het is duidelijk dat dr Pack in zijn analyse een belangrijk ding over het hoofd ziet, nl. het feit dat de meeste gezwellen bestaan uit carcinogene en niet-carcinogene cellen. Het doel van de bestraling is de grootte van het gezwel te verminderen ; X-stralen hebben echter geen onderscheidingsvermogen en de niet-carcinogene cellen van de tumor worden ook vernietigd. Het resultaat kan daardoor een verhoogd percentage of een hogere concentratie van kwaadaardige cellen zijn. De bestralingstherapie bevordert rechtstreeks de verspreiding van kankercellen, inclusief de metastasen van vroegere lokale kleinere gezwellen. Bestraling verzwakt of vernietigt de productie van witte bloedlichaampjes die het voornaamste afweermechanisme vormen tegen ziekten als kanker. Die verminderde onvatbaarheid maakt iemand ook ontvankelijk voor een groot aantal infecties en ziekten zoals longontsteking.
Wanneer de patient longontsteking krijgt en daaraan sterft na toepassing van bestraling wordt de longontsteking officieel opgegeven als doodsoorzaak.
Bestraling heeft vele andere nadelen, zoals ernstige symptomen van bestralingsziekten (misselijkheid, onvrucht-baarheid, weefselaandoeningen en huidaandoeningen die lijken op ernstige derdegraadsverbrandingen en verlamming). In een brief aan de schrijver EDWARD GRIFFIN van World without Cancer schrijft dr JOHN RICHARDSON : "Ik heb patienten gezien die verlamd waren door kobaltbestraling van hun ruggengraat... Wij zijn de kanker de baas geworden, maar het gevolg van de bestraling is wel dat de patienten niet meer kunnen lopen..."

In de begindagen van de bestralingstherapie werden X-stralen toegepast met een betrekkelijk laag voltage en soms werd radium rechtstreeks in het gezwel aangebracht. Deze lage voltagebestraling is nu vervangen door diep doordringende hoge energiebestraling, geproduceerd door massieve, vele miljoenen dollars kostende kobaltapparaten, met rechtstreekse versnellers en betatronen. Radio-isotopen kunstmatig voortgebracht door elementen bloot te stellen aan atoombombardementen, werden het eerst toegepast in de jaren veertig als bijprodukten van de research naar de atoombom. Er zijn twee bestralingsisotopen die tegenwoordig veel worden toegepast, nl. kobaltbestraling en jodiumbestraling. Kobaltbestraling wordt rechtstreeks op de huid gericht met de bedoeling aan de oppervlakte liggende tumoren te bereiken en capsules met radiumsubstanties worden in lichaamsholten ingebracht zoals de baarmoeder en de dikke darm. Aangezien de schildklier de neiging heelt om jodium te verzamelen is het resultaat van het toedienen van jodiumbestraling dat het schildklierweefsel heel veel jodium opslaat in de verwachting dat kanker op die plaats wordt uitgeschakeld. Radongas of andere radioactieve elementen worden soms in naalden van verschillende lengte ingebracht in een dieperliggende tumor.

Bij patienten die volgens de medici "hopeloos" zijn wordt zowel de bestralingstherapie als de chemotherapie toegepast om de gevolgen van de kwaal te verzachten, een behandeling die de ernst van de toestand verhult. Dr MARVIN ROTMAN, directeur van de afdeling radiotherapie aan het New York Medical College schreef in 1976  "Verzachting is nodig om het gevoel van zich goed voelen van de patient te stimuleren... Bestraling... vergroot het zelfrespect van de patient en verhoogt de toewijding van de verpleegsters".
Bij de behandeling van kanker zijn de verschillende soorten bestralingstherapie, net zo als de operaties, voor het grootste gedeelte mislukkingen gebleken. Dr WILLIAM POWERS, radioloog en directeur van de Division of Radiation Therapy at the Washington University School of Medicine (St. Louis, Missouri) verkondigde al op het Zesde Nationale Kankercongres in Denver, Colorado in 1968 : "Hoewel al tientallen jaren zowel voor als na operaties bestraling werd toegepast, is het niet mogelijk onweerlegbaar te bewijzen dat deze gecombineerde behandeling enig gunstig gevolg heeft." In het Journal of the American Medical Associarion schrijft dr PHILLIP RUBIN, hoofd van de afdeling radiotherapie aan de universiteit van Rochester Medical School (New York) : "De klinische bewijzen en de statistische gegevens die in talrijke overzichten worden vermeld tonen aan dat geen verbetering in overleving bereikt is door naast operaties bestraling toe te passen".

CHEMOTHERAPIE

Het toepassen van geneesmiddelen - chemotherapie - met de bedoeling kankercellen te vernietigen is de jongste van de drie belangrijkste orthodoxe therapieën. De meeste anti-kankergeneesmiddelen hebben hetzelfde effect als bestraling. Het verschil met röntgenstralen bestaat echter daarin dat deze geneesmiddelen niet gericht kunnen worden op speciale carcinomen in het lichaam maar daarentegen vrij in het bloed circuleren en daardoor gezonde cellen beschadigen die ver van de tumorverwijderd zijn. Slechts zelden worden anti-kankergeneesmiddelen met uitsluiting van andere methoden gebruikt. Prof. JOSEPH R. BERTINO van de Yale universiteit legt uit: "Wanneer er aanleiding is om chemotherapie toe te passen worden er veel geneesmiddelen tegelijkertijd toegediend... De behandeling met geneesmiddelen gaat vergezeld met operaties en/of bestraling".
Alle chemische middelen die men gebruikt op patienten om kanker te bestrijden zijn giftig. Niet alleen wanneer de dosis te groot is of door bijwerking, maar primair. Deze op de cellen werkende giftige stoffen kunnen geen onderscheid maken tussen kankercellen en gezonde cellen,maar alleen tussen snelgroeiende en langzaam groeiende cellen (kwaadaardige gezwellen groeien zeer snel). Het gevolg is dat kankerbestrijdende geneesmiddelen niet alleen de kwaadaardige cellen aantasten, maar ook de gezonde cellen door het gehele lichaam die de neiging hebben sneller te groeien dan andere zoals het ruggemerg, cellen in de ingewanden, in de geslachtsorganen en in de haarzakjes. De meest voorkomende resultaten bij de behandeling met chemische middelen lijken enigszins op de gevolgen van bestraling, nl. hevige misselijkheid en diarrhee, verlies van eetlust, haaruitval, onvruchtbaarheid, beschadiging van gezicht en gehoor en bloedvergiftiging. In The Patchwork Mouse (New York, Anchor Press/Doubleday 1976) schrijft JOSEPH HIXSON : "De chemotherapie kan fatale bloedingen tengevolge hebben, hart of longen beschadigen en praktisch de witte bloedlichaampjes uitschakelen, waardoor de patient zeer vatbaar is voor dodelijke infecties waartoe de mogelijkheid in de ziekenhuizen altijd groot is".
Er zijn drie soorten chemische middelen die bij chemotherapie het meest worden toegepast : alkali-achtige verbindingen, antimetabolieten en bepaalde antibiotica. De alkali-verbindingen en antimetabolieten werken in op de biosynthese van de nucleïnezuren die voor afzonderlijke cellen nodig zijn voor de celdeling. Speciaal de anti-metabolieten werken verraderlijk : omdat zij zeer veel lijken op bepaalde essentiële voedingsstoffen voor de cel worden zij gemakkelijk door afzonderlijke cellen opgenomen als normale voedingsstoffen. Uiteindelijk gaan deze dood omdat de celdeling wordt geblokkeerd. De antibiotica die bij de chemotherapie worden toegepast zijn te sterk om bij ontstekingen te worden gebruikt, maar de laatste tijd worden zij toegediend bij lijders aan acute leukemie.
De anti-kankergeneesmiddelen zijn in zo sterke mate giftig dat er weer tegengiften moeten worden toegediend om de patient in leven te houden.
In een artikel in Newsweek van 7 april 1975 (waaruit weer blijkt dat de massamedia blindelings de orthodoxe therapieën aanvaarden) wordt vermeld dat er veelbelovende resultaten zijn bereikt met behulp van een therapie waarbij methotrexaat wordt toegepast, een antimetaboliet. Deze werd beproefd op tien kinderen die in het laatste stadium van kanker verkeerden. Newsweek vermeldt "dat in acht van de tien gevallen de kanker na de eerste behandeling reeds verdween... maar dat zij allen binnen drie jaar stierven tengevolge van een terugkeer van de kwaal of andere complicaties". Dit resultaat is niet ongewoon na de toepassing van chemotherapie.

Precies zoals de technologie van de bestralingstherapie, heelt ook de chemotherapie zijn oorsprong tijdens de oorlog, in dit geval bij de ontwikkeling van gifgassen tijdens de tweede wereldoorlog. Tegen het eind van de veldtocht in Italië slaagden duitse strijdkrachten erin een amerikaans schip met mosterdgas, dat in de haven van Napels vooranker lag op te blazen. Een aantal doktoren met een grote opmerkingsgave namen waar dat veel amerikaanse zeelieden daardoor stierven tengevolge van vergiftiging van het ruggenmerg (bloedarmoede en gebrek aan witte bloedlichaampjes die in het ruggenmerg worden geproduceerd). Men kwam daarom al snel tot de conclusie dat het nitrogene mosterdgas misschien een goede therapie zou vormen tegen leukemie, een bloedkanker waarbij een overvloedige produktie van onvolgroeide witte bloedlichaampjes ontstaat.
Kort na de oorlog slaagde dr  SIDNEY FARBER uit Boston erin het leven van verschillende leukemiepatienten te verlengen door methotrexaat toe te dienen. Plotseling verwierf de chemotherapie de status van "betrouwbare" kankertherapie. Spoedig daarna werden andere anti-kankergeneesmiddelen beproefd. Vele door particuliere farmaceutische industrieën met overheidshulp.

Het National Cancer Institute (NCI) is op het ogenblik bezig met het uitvoeren van een jaarlijks 75 miljoen dollar kostend programma, waarbij 30.000 geneesmiddelen per jaar worden toegepast op dieren. Gemiddeld zeven nieuwe geneesmiddelen per jaar worden goedgekeurd voor gebruik door menselijke kankerpatienten. Na ongeveer dertig jaar proefnemingen werden echter minder dan veertig geneesmiddelen goedgekeurd. Uit een rapport van het Southern Research Institute van 13 april 1972 blijkt dat bij laboratoriumproeven al deze "goedgekeurde" geneesmiddelen kanker veroorzaakten in oorspronkelijk gezonde dieren. Dr DEAN BURK, een deroprichtersvan het NCI somde in een brief aan de directeur van het NCI, dr FRANK RAUSCHER de negatieve gevolgen op van het toepassen van anti-kankergeneesmiddelen:
"Ironisch genoeg zijn praktisch alle chemotherapeutische geneesmiddelen die op het ogenblik zijn goedgekeurd om op kankerpatienten toe te passen ten eerste in hoge mate giftig in de thans toegepaste doseringen; ten tweede vernietigend voor de aangeboren afweer van de patienten tegen een groot aantal ziekten, inclusief kanker, en ten derde in hoge mate carcinogeen."
De chemotherapie wordt vaak, hoewel niet altijd, als een laatste redmiddel toegepast nadat operatie en bestraling gefaald hebben. Dr VICTOR RICHARDS legt in The Wayward Cancer Cell (University of California Press, 1972) het volgende uit : "De chemotherapie vervult een bijzonder waardevolle rol bij het scheppen van vertrouwen van de patienten in de juiste medische therapie en voorkomt bij de hopeloze patienten het gevoel door de geneesheren in de steek te worden gelaten".

Een vroegere schrijver voor Science, DANIEL S. GREENBERG, die op het ogenblik Science and Government Report redigeert, publiceerde en becommentariëerde in het nummer van 1 december 1974 de statistieken op kankeroverleving in de V.S. zoals die door de regering waren opgesteld. Zijn conclusie luidde:
"Het griezelige van het feit is dat het publiek een in nevelen gehuld beeld krijgt van de vooruitgang in het kankeronderzoek en de behandeling daarvan. Een rechtstreeks gevolg van deze teleurstelling is een steeds toenemende macht van het kanker-establishment om op dezelfde wijze in steeds verhevigde mate door te gaan. Wanneer de verslagen gunstig zijn bestaat er weinig aanleiding om de uitgangspunten van de strategie te herzien...
Na 25 jaar is het percentage overlevenden bij de meest voorkomende soorten kanker - 80 procent van alle gevallen - praktisch onveranderd. In sommige gevallen zijn de overlevingspercentages waarschijnlijk zelfs achteruitgegaan". Men dient daarbij in aanmerking te nemen dat de medische belanghebbenden overeengekomen zijn een standaardtijd van vijf jaar aan te nemen voor overleven, nadat de diagnose kanker voor het eerst gesteld is. Leeft de patient nog na die vijf jaar dan is hij genezen. Wanneer derhalve een kankerpatient vijf jaar en een dag na de diagnose overlijdt wordt hij tegelijkertijd genezen geacht terwijl hij overleden is.
Daar de afgelopen twee decennia de kosten van medische behandeling enorm stegen, hebben overheid en publiek enorme bedragen aan dollars beschikbaar gesteld voor de oorlog tegen kanker. Jaarlijks vergt deze oorlog in de V.S. tien tot twintig miljard dollar. Maar evenzeer als bij de oorlog in Vietnam is de overwinning ook in deze oorlog een illusie. Tien jaar geleden brachten strategen van het Pentagon "pacificatie" van afzonderlijke dorpen in praktijk, hetgeen in de nieuwe taal van onze moderne tijd betekent : volledige vernietiging van het vietnamese platteland. Dit was de technologische "oplossing" van het probleem van de revolutie door de inheemsen.

De kosten van de behandeling van een kankerpatient in de V.S. bedragen op het ogenblik gemiddeld 21.000 dollar per patient. De statistieken van het NCI over de overlevingspercentages bij de belangrijkste kankeraan-doeningen (longen, dikke darm, baarmoeder en borst) waaraan de helft van de kankerpatienten lijdt, bewijzen dat de bestede bedragen uiteindelijk weinig verbetering geven. In 1940 bv. leefde 47 procent van alle vrouwen met baarmoederkanker meer dan vijf jaar. In 1969 bedroeg dit percentage 56 procent. De overlevingspercentages bij longkanker liepen op van vier tot negen procent in dezelfde periode. Tussen 1950 en 1969 bleef het percentage overlevenden van lijders aan kanker van maag, endeldarm, alvleesklier en slokdarm gelijk of' nam iets af. Niettemin gaat de American Cancer Society onverdroten door overal ten onrechte te verkondigen dat "kanker het meest geneesbaar is van alle belangrijke ziekten... Er is wel vooruitgang gemaakt bij het onderzoek naar kanker... Bijna drie miljoen in leven zijnde Amerikanen die gered werden van kanker zijn het bewijs van vooruitgang in het onderzoek en opleiding". (In een andere publicatie uit hetzelfde jaar 1976 van de American Cancer Society (ACS) wordt gesteld dat anderhalf miljoen mensen genezen zijn. De ACS doet geen poging haar cijfers en bronnen nader uiteen te zetten). Dr Frank Rauscher, de vroegere directeur van het NCI en thans vice-president van de ACS vervult de rol van echo van de ACS lijn in U.S Medicine van januari 1975 : "In de jaren dertig was het vijf jaar overlevingspercentage bij kankerpatienten een op vijf, vandaag is dit cijfer een op drie".  Hij vermeldt echter niet dat deze vooruitgang bijna geheel bereikt was vóór 1955. De juiste oorzaak van dit gestegen overlevingspercentage is niet duidelijk, want er is een theorie volgens welke de toepassing van antibiotica en bloedtransfusies in de jaren veertig het directe overlijdenspercentage tengevolge van operaties sterk verminderde. Greenberg zegt hierover : "Het was niet zo dat (na 1955) meer patienten van kanker genazen : zij overleefden kankeroperaties waar zij vroeger aan gestorven zouden zijn".
Het één jaar overlevingspercentage van patienten in de V.S. die aan darmkanker leden, nam af van 68 procent in 1965 tot 65 procent in 1971. Greenberg schrijft deze vermindering toe aan "nieuwe methoden van behandeling". De overlevingspercentages bij bepaalde andere soorten kanker inclusief baarmoederkanker zijn de laatste jaren eveneens teruggelopen.
In het gezaghebbende engelse medische tijdschrift Lancet houden zes britse artsen in 1975 vol dat de "aggressieve" behandeling van leukemie, inclusief chemotherapie, slechter resultaten oplevert (bijverschijnselen en sneller overlijden) dan eenvoudige behandelingen (met inbegrip van het handhaven van een goede eetlust en dieet en het op zijn gemak stellen van de patient hetgeen mogelijk is wanneer de drastische, verzwakkende therapieën worden vermeden).
Volgens de laatste statistieken van de amerikaanse regering heeft in het algemeen een amerikaanse kankerpatient een overlevingskans van vijfjaar die in de laatste kwart eeuwtwee procent gestegen is. Volgens John Hixson was reeds in 1971 "meer behandelingsapparatuur van kanker in ziekenhuizen aanwezig dan ooit dagelijks kon worden gebruikt. Men kon niet alleen patienten bestralen met electronen ter sterkte van een megavolt, en levertumoren vaststellen ter grootte van een halve pink met radioactieve peilingsapparaten van 100.000 dollar, maar er waren reeds apparaten die konden ademen voor de patienten en hun bloedstroom aan de gang hielden lang nadat in hun brein geen enkel levensteken meer aanwezig was".

Ondanks deze enorme show van technologie, klaagde dr NORMAN G. ANDERSON, directeur van het Basic Research at Sloan-Kettering Memorial Cancer Institute te New York : "Het simpele feit blijft bestaan, dat er weinig verandering is teweeggebracht in het algemeen menselijk sterftecijfer aan kanker die rechtstreeks kan worden toegeschreven aan onze georganiseerde pogingen kanker te bestrijden."
"Cijfers liegen niet maar leugenaars kunnen cijferen", is een oud gezegde dat men wel scherp voor ogen moet houden wanneer men kennis neemt van de onafgebroken beweringen van het medisch establishment dat kanker steeds vaker "genezen" wordt en dat de situatie ondanks een stijgend sterftecijfer van kanker toch op een of andere wijze vooruitgaat.

Go2.be: Uw Favoriete Startpagina 

Terug naar boven